14 mei Best - Berkel Enschot

Ook dit gastadres geeft me alle vertrouwen door me te laten slapen terwijl beide werkende gastmensen al weg gaan. Ik vertrek traag en laat, regenpak alweer nodig. Soms klaart de lucht even op en doet de zon een poging eventjes door te komen. Door De Kempen met zandpaden door bosgebied richting Berkel Enschot naar familie. Het valt allemaal erg mee doordat ik in de bossen niet veel wind vang en ik zie dat ik toch wel naar 's Hertogenbosch had kunnen gaan, maar nu is mijn route al veranderd.

Er zijn nogal wat hardfietsers op de weg en een stoet zeer luidruchtige Harley Davidsons! Gelukkig zit ik dan net in een cafe. Er ligt een Brabands Dagblad op tafel, vooruit voor het goede doel: ik bel de redactie en kan zowaar eenafspraak maken voor morgen.

Vandaag weinig bijzondere ontmoetingen; krijg van een wandelaar als versterking wel een koekje dat voor de hond bedoeld was: kleine beetjes helpen :-)

In een wei zie ik koeien met een paar kalfjes, tegenwoordig bijzonder! Overal weer schapen en lammetjes, maar ook ezels, lama's, hangbuikzwijnen en witte kangeroes; alles op verschillende locaties: veel dierenliefhebbers hier.

Helaas ook deze dag weer net voor aankomst een forse bui; alles blijft goed droog maar ik vind het vervelend binnenkomen met natte kleding en tassen. Na warme douche een lekkere maaltijd en veel familie-uitwisselingen. Mijn neef is zo vriendelijk een flink aantal briefjes met website en rekeningnummer uit te printen; dat oogt wat professioneler dan iets handgeschrevens op een stukje papier.

15 mei

Voortreffelijk geslapen; voel me eindelijk een beetje uitgerust. De zon schijnt al, waardoor ook meer energie en met lekkere lunchhapjes mee rijd ik fluitend door de Drunense duinen: prachtig natuurgebied; dit is het weer zoals ik me dat tevoren had voorgesteld voor mei en juni! Omdat ik vrij vroeg ben, kan ik zelfs even languit op een bank in de zon liggen. Een echte genietdag!

Met de journalist heb ik afgesproken bij museum De Pont; er komt nog een telefoon want men wil ook een interview en videofilm voor de site. Kan allemaal, ik stel me op als een willig 'slachtoffer'. Het is een bijzonder plezierig gesprek met een journalist die goed begrip toont.

Na de interview- en filmsessie is het heerlijk om in het museum te zijn; ik had na zoveel dagen buiten in de onvolprezen natuur toch echt de behoefte aan kunst en cultuur. Prachtige expositie, zeer aan te bevelen!

Onderweg naar mijn gastadres nog weer een telefonisch interview door Q-Music; grappig dit soort gesprekken! Voor de verandering kom ik droog aan, met zelfs nog zon zodat we in een besloten tuin thee drinken en nader kennis maken. Het een na het ander familielid komt erbij: prettige open gesprekken. Door een lelijke val van een zoon des huizes is er plotseling consternatie; de huisartsenpost biedt hulp, alles valt mee gelukkig. Wat heb ik nu een heerlijk gastenverblijf: een heel apart gedeelte; mijn was mag mee in de machine. Al met al is het laat geworden, ook al omdat ik orde tracht te scheppen in mijn bagage.

Мейтланд неуклюже повис на своем коне.

Флик взяла письмо и положила в сумку.

Целый ряд странных обстоятельств, загадочных, трагических и, возможно, связанных с преступлением, о которых так много говорили.

Тормозить перед палаткой продюсеров он не стал, вместо этого влетев на полной скорости внутрь и врезавшись в стол.

Ведь спать на воде для фрегата такое же невозможное дело, как для нас с вами, масса Бен.

Он говорил, что стоит только вам дорыться до психологии индивидуума, и дело сделано, можно бросать в воздух шляпу и плясать на лужайке.

Безобразное сборище для театральных девиц.

Целых пять минут "паустовский мещерская сторона скачать"продолжалась эта схватка, причем без явного перевеса на чьей-либо стороне.

Когда Дилвиш оглянулся назад, он смог разглядеть только колодец зеленоватой пены, которая теперь целиком заполнила треть склона впадины.

Доктор налил мне воды и подождал, пока я почти все выпил.

Готовился удар в самое "альбом группы ария скачать"сердце России, и сопротивление было бесполезно.

Я говорила с папой о том, чтобы вам взять Джадсона в Лондон.

Он показал им фотографию молодой женщины с пустым выражением лица и молодого человека с отсутствующим взглядом.

Ему пришлось страдать, но что бы с ним ни случилось, он исполнял свой долг!

Ты почвы">Обработка почвы"не был честным даже тогда, когда большинство населения в Ньюарке составляли белые.

Слишком много денег пошло на его создание, чтобы позволить ему простаивать без дела.

Дилвиш услышал, как она всхлипнула, снова погружаясь вниз.

Просто непробиваем, вздохнул Чиун.

Нам надо сочинить собственную версию, и "Lvc player скачать"как можно более правдоподобную.

Ведь я здесь ординарец,-гордо добавил Швейк.

Странная, к слову, закономерность выстраивается в цивилизованном мире!

Слышь, Ильин, я "музыка скачать романтичная"не хочу навсегда.

Да, да, теперь я ясно припоминаю.

При свете зарниц я видел, что глаза ее закрыты, а ее спокойное, ровное дыхание свидетельствовало о "Скачать альбом pitbull"том, что она спит.

Если бы Антонио приходил в пещеру, его могли бы выследить и тем самым обнаружить убежище Карлоса.

Осев на задние ноги, он словно врос в твердую, надежную почву плоскогорья.

Нас сопровождал верный Черный Джек, который тоже радовался возвращению на старую плантацию.

И то и другое оказалось для него спасением.

Он вышел из зарослей только тогда, когда и Исидора и Колхаун скрылись из виду.

Случилось самое страшное, господин президент, гневно проговорил адмирал Блэкберд.

И ожидал, естественно, что его ученые химики сделают то же самое.

Ндо уже снова вскочил на ноги и кружил вокруг Берри.

Именно поэтому он и летел в Нью-Йорк обратиться в ООН с заявлением о том, что предпринята еще одна попытка уничтожить МОЗСХО.

По сути, утверждение, что Корпорация Нишитцу и есть страна внутри страны, не так уж далеко от истины.

Но тот, кого зовут Нишитцу, крайне желает тебя видеть.

Но катер оказался непригодным, а баркас от свалившейся на него сверху бочки получил пробоину и затонул.

Laatst aangepast (dinsdag 22 oktober 2013 00:15)

 

Bij het hartelijk afscheid krijg ik een broodje mee en worden tien poeziekaarten gekocht door mijn gastvrouw: fijn! Het is bij ieder vertrek even alsof ik alle banden los moet laten en weer geen enkel onderkomen heb; tegelijkertijd is er dan ook het grote gevoel van vrijheid.

Vanmorgen is er een vochtige nevel met als positieve kant: heel weinig wind; dat is wel eens heerlijk. Allereeerst ga ik terug naar de moskee om alsnog een steentje met lieveheersbeestje te brengen, wat ik gisteren vergat. Het wordt in dank aanvaard. Het valt me weer op dat ik de architectuur en 'aankleding' heel mooi vind, maar een zekere wijding mis. Zou dat door de koepel komen die overwelft maar nauwelijks lijnen naar boven heeft of door mijn gebrek aan invoelingsvermogen?

Het is koud; ik doe mijn regenbroek aan, niet als bescherming tegen neerslag aan maar tegen de kou. Het kost weer moeite een knooppunt te vinden - gelukkig rijd ik wel in de goede richting - aanvankelijk veel drukte van de N-weg, geflankeerd met soms imposante villa's en parken; dan door een landelijker gebied met beplanting en weilanden. De zon begint door te komen: heel aangenaam.

In Dongen eet ik buiten (van fietsen word je warm) een warme maaltijd met gebakken mossels, want ik slaap vannacht in het Onze-Lieve-Vrouwenklooster in Oosterhout waar 's avonds een broodmaaltijd is. Ik geef een echtpaar dat ook op fietstocht is en naar mijn doel informeert een flyer.

Door het karakteristieke Oosteind (oude agrarische huizen o.a.) kom ik mooi op tijd rond 16u. in het klooster aan. Zeer vriendelijke en behulpzame ontvangst. Het gastenverblijf is niet erg oud, ongeveer dertig jaar, mooie sobere, strakke bouw. Het voelt heel vertrouwd door de lange gangen te lopen. Na thee, bed opmaken, kan ik de vesper bijwonen; een gezongen gebedsdienst. Hildegard, die mij als gastvrouw ontving, verrast me met haar heel zuivere, heldere sopraanzang! Dit benedictijnessenklooster is gekenmerkt door soberheid en stilte; ook bij de broodmaaltijd met acht gasten - opvallend veel 'jongeren' alleen vrouwen - wordt heel weinig gesproekn. De kleine afwas doen we gezamenlijk.

Ik wandel door de mooie tuinen; het is een prachtige avond met een rode zonsondergang! Als ik nog op mijn balkon buiten kan zitten, wat lees en zelfs een kryptogrammetje kan maken, heb ik werkelijk een vakantiegevoel! Om 20.30u. ben ik weer in de kerk voor de Lauden (of was het de Completen?); de naam is minder belangrijk voor mij. De gezamenlijkheid met teksten en zang doet goed. Er zijn drieendertig nonnen - in zwart habijt - van wie de meesten boven 70 jaar. Ook hier wordt de aanwas door jongeren gemist; ik denk dat de twee jongsten toch al vijftigers zijn.

Na de thee - prettige ontmoeting met een Hervormd predikante uit Oosterbeek die hier regelmatig op retraite komt - zoek ik geheel tegen mijn gewoonte in al het bed op, want morgen wil ik de tweede mis (Lauden?) om 7.30u. graag bijwonen. Douchen is een beetje primitief naar onze luxe-begrippen, maar lekker warm.

Laatst aangepast (maandag 03 februari 2014 22:29)

 

16 mei: rustdag. Ook nu heeft men het hele huis weer aan me toevertrouwd, iedereen is naar school of werk. Ik neem alle tijd om op te staan en te ontbijten waarna ik achter de pc mag: werk aan de winkel met de vele mailberichten en fietsblogverslagen.

Rond het middaguur naar de nieuwe, grootste moskee in Tilburg. Ik belde tevoren even en krijg een korte, vriendelijke rondleiding zelfs in de mannengebedsruimte en de rituele baden. Boven is een grote conferentie-/feestruimte; in de kelderverdieping is een kapsalon en een middelgrote supermarkt. De overwegend blauwe kleuren van tegels, tapijten en de in bruine tinten geschreven teksten werken fris en rustgevend. Ik vind het bewonderenswaardig hoeveel miljoenen de niet zo heel grote gemeenschap (ong. 2000) heeft opgebracht voor deze bouw! Er heerst een ontspannen sfeer en ik krijg helemaal een gezellige indruk als ik een aantal mannen buiten onder een afdak pratend bijeen zie zitten. Snelle lunch, dan fietsen naar de bibliotheek: mooi, ruim. Er is een stand voor me gemaakt in de hal: geen voordracht dus maar een beetje uitnodigend kijken om enkele, soms echt leuke, gesprekken met belangstellenden te hebben. Dit soort presentatie is bepaald niet mijn liefhebberij; ik krijg enkele sponsortoezeggingen en verkoop wat poeziekaarten, heb m'n best weer gedaan en ga met een bos rozen terug naar mijn gastadres. Een redelijk droge dag, hoewel het begin grijs en nat was.

Lekkere nasi, krantenartikeltje doorlezen, nog even achter p.c. en dan is de rustdag alweer voorbij. Het dringt ineens tot me door dat het morgen Hemelvaartsdag is; ik zal naar Oosterhout gaan en kan onderdak krijgen in het gastenhuis van Abdij Benedictinessen (mits ik enkele gebedsbijeenkomsten bijwoon). 'Op hoop van zegen' denk ik.

17 mei

Bij het hartelijk afscheid krijg ik een broodje mee en worden tien poeziekaarten gekocht door mijn gastvrouw: fijn! Het is bij ieder vertrek even alsof ik alle banden los moet laten en weer geen enkel onderkomen heb; tegelijkertijd is er dan ook het grote gevoel van vrijheid.

Vanmorgen is er een vochtige nevel met als positieve kant: heel weinig wind; dat is wel eens heerlijk. Allereerst ga ik terug naar de moskee om alsnog een steentje met lieveheersbeestje te brengen, wat ik gisteren vergat. Het wordt in dank aanvaard. Het valt me weer op dat ik de architectuur en 'aankleding'heel mooi vind, maar een zekere wijding mis. Zou dat door de koepel komen die overwelft maar nauwelijks lijnen naar boven heeft of door mijn gebrek aan invoelingsvermogen? Het is koud; ik doe mijn regenbroek aan, niet als bescherming tegen neerslag aan maar tegen de kou.

Het kost weer moeite een knooppunt te vinden - gelukkig rijd ik wel in de goede richting - aanvankelijk veel drukte van de N-weg, geflankeerd met soms imposante villa's en parken; dan door een landelijker gebied met beplanting en weilanden. De zon begint door te komen: heel aangenaam. In Dongen eet ik buiten (van fietsen word je warm) een warme maaltijd met gebakken mossels, want ik slaap vannacht in het Onze-Lieve-Vrouwenklooster in Oosterhout waar 's avonds een broodmaaltijd is. Ik geef een echtpaar dat ook op fietstocht is en naar mijn doel informeert een flyer.

Door het karakteristieke Oosteind (oude agrarische huizen o.a.) kom ik mooi op tijd rond 16u. in het klooster aan. Zeer vriendelijke en behulpzame ontvangst. Het gastenverblijf is niet erg oud, ongeveer dertig jaar, mooie sobere, strakke bouw. Het voelt heel vertrouwd door de lange gangen te lopen. Na thee, bed opmaken, kan ik de vesper bijwonen; een gezongen gebedsdienst. Hildegard, die mij als gastvrouw ontving, verrast me met haar heel zuivere, heldere sopraanzang! Dit benedictijnessenklooster is gekenmerkt door soberheid en stilte; ook bij de broodmaaltijd met acht gasten - opvallend veel 'jongeren' alleen vrouwen - wordt heel weinig gesproken. De kleine afwas doen we gezamenlijk.

Ik wandel door de mooie tuinen; het is een prachtige avond met een rode zonsondergang! Als ik nog op mijn balkon buiten kan zitten, wat lees en zelfs een kryptogrammetje kan maken, heb ikwerkelijk een vakantiegevoel! Om 20.30u. ben ik weer in de kerk voor de Lauden (of was het de Completen?); de naam is minder belangrijk voor mij. De gezamenlijkheid met teksten en zang doet goed. Er zijn drieendertig nonnen - in zwart habijt - van wie de meesten boven 70 jaar. Ook hier wordt de aanwas door jongeren gemist; ik denk dat de twee jongsten toch al vijftigers zijn. Na de thee - prettige ontmoeting met een Hervormd predikante uit Oosterbeek die hier regelmatig op retraite komt - zoek ik geheel tegen mijn gewoonte in al het bed op, want morgen wil ik de tweede mis (Lauden?) om 7.30u. graag bijwonen. Douchen is een beetje primitief naar onze luxe-begrippen, maar lekker warm. Van Hildegard krijg ik bij het afscheid 'korting' voor de betaling van mijn verblijf: 10 Euro voor War Child. Dat geeft nog meer moed voor het vervolg.

Ik ga de wijde wereld weer in en verlaat de kloosterlingen; zij zullen hun dagen naar roeping blijven vullen met zes maal per dag gebedsstonden en praktisch werk voor eigen leefomgeving met veel hulp aan naasten. Het intrigeert me hoe zij met toewijding, in eenvoud, naar voldoening dit sobere leven leiden! Een lieveheersbeestje laat ik - met toestemming - buiten bij de ingang achter in de hoop dat het niet te snel weggeschoffeld wordt.

Ik moet nog iets aanvullen bij Tilburg.: het is de stad waar mijn ouders hun werk- en gezinsleven begonnen. Ik was vlakbij hun eerste adres, maar dat zegt me verder niets. Dat zij zich daarna in Arnhem waarschijnlijk snel thuis konden voelen, maakte ik op uit straten met vergelijkbare huizen: uit de twintiger jaren van de vorige eeuw. Een bijzondere ontmoeting had ik bij museum De Pont: een echtpaar, medelid van de Bathmense Kunstkring, net als ik ver van huis: grappig!

Если, конечно, таковые имеются.

Он уже собирался прыгнуть в воду, "Паинт скачать на телефон"когда я подбежал к нему.

Неожиданный конец лотереи вызвал страшное волнение.

Но я был слишком занят другими делами, чтобы слишком уж беспокоиться.

Все это подпоручик Цайтгамль прочел по копии дивизионного приказа.

С большим правом, чем все остальные.

Сказал он это холодно, сухо, но Пилбем другого и не ждал.

Сэмми неловко соскочил с валуна, ударившись копчиком.

Ужасающее Заклятие должно было погасить все окрестные источники света.

И теперь это желание выжить, покорить остров и овладеть его ограниченными ресурсами представлялось ему гораздо более важным, чем стремление выбраться.

В переднем углу зала тикали большие часы, а их циферблат был похож на мерцающее пятно.

Большинство знакомых ей молодых людей, предложи им на выбор разыграть миссис Корк или разворошить короткой палкой осиное гнездо, без колебаний предпочли бы ос.

Мы даже не знаем "Скачать promt xt crack"о ней, прибавил я.

Она замолчала и подняла страдальчески-прекрасные глаза.

Пока Пол проверял ультразвуковой генератор, я двинулся поближе к краю и направил вниз луч своего фонарика.

Эта гадость просто как бельмо на "amazon kindle 4 прошивка"глазу.

Он в возрасте, наверняка давно женат, на "скачать мини игры флеш игра"свидание не побежит, ему бы за чашкой чаю посидеть.

За бурными событиями дня он совершенно забыл о "скачать игру на псп ассасин"покупке, вспомнил только сейчас и немедленно пошел к Лайонелу.

От него не осталось ни одного кусочка размером более десяти футов.

Мы не знаем, как далеко продвинулся несравненный "Волшебное колесо/Курочка Ряба"гаусс, он опубликовал лишь отрывки своих размышлений.

Он вел свой отряд как будто на парад.

Там у меня пастух знакомый старик один.

Ну-ка, друг, "Цветы. Объемная вышивка лентами. Иллюстрированный самоучитель"расскажи в чем дело.

Н-нет, я-был несколько ошелемлен.

А потому сквозь завесу пара, за которой скрылись его голые плечи и голова, трудно было разглядеть, черный он или белый.

Задержался и прилетел "Скачать фильм неоспоримый 3"сюда только сейчас.

Беатрис испытывала нового телохранителя.

В коридоре раздались грузные шаги, в замке загремел ключ, дверь отворилась, и полицейский вызвал Швейка.

Они "скачать проигрыватель для блюрей"ведь кричат да плачут в точности как малые дети.

Мне было одиннадцать или двенадцать, точно не помню.

Мы пошлем повторно двойное количество, сказал Смит в порыве великодушия.

Им приходилось воровать идеи, или скупать авторские права на книги, а затем искажать их до неузнаваемости.

Анна знала, что мужчина в момент полового возбуждения становится совершенно неуправляемым и бесполезным, вроде телефонного столба на колесах.

Даже стены комнаты, в которой раньше хранилось золото Великого Кира, были ободраны.

Сейчас у них начнется эпоха открытий.

Платье облегало ее фигуру, которая.

Мы это сделаем в тот день, когда туда приводят всяких домашних животных поиграть с детьми.

А-а, произнес Чиун таким тоном, словно тревоги Смита не стоили и выеденного яйца.

Тогда я тоже пройду, сказал Чиун.

Я не стану говорить с тобой, пока ты не попросишь извинения.

Телефон прямой связи с президентом зазвонил снова.

Индейцы, лошади, пленники, добыча все исчезло.

Единственный, кто знал, что они делают, это Чиун.

Ждала, когда придет "флэш игры про спанч боб" срок родиться снова.

Сейчас он немного воспрянул духом.

Провод, тяну-вшийся от аккумулятора на его поясе, оборвался.

Это был единственный человек, которому нельзя было солгать.

Но говорил дьявол тоном, не допускающим возражений.

Laatst aangepast (donderdag 05 december 2013 22:35)

 

18 mei, Oosterhout

Mijn regenbroek tegen de kou kan ik al snel uitrekken: al schijnt de zon maar af en toe, het is warm genoeg. Ik rijd door veel groen, over weer goede fietspaden en langs soms mooie buitenhuizen richting Dordrecht; dat gaat heel voorspoedig zodat ik op mijn gemak op een terras in Werkendam koffie drink. Als ik de weg navraag (VVV kon me weinig uitsluitsel geven), blijk ik nog zo'n 16km. over de dijk naar het veer te moeten fietsen: "En dan zou ik maar opschieten want die vaart 's avonds niet meer".

Al redeneer ik bij mezelf dat die boot zeker op vrijdag zeker tot zes uur zal varen, toch span ik me extra in om er voor vijven te zijn. Dat lukt, al is de tegenwind aardig straf en kijk ik toch zoveel mogelijk om me heen want dit is de Biesbos. Het lijkt eerst gewoon polderlandschap maar ineens zijn er mooie kreken met overhangende wilgen en veel watervogels; hier groeien vast ook bijzondere plantjes maar die ken ik helaas niet goed.

Weer op het vasteland aan de overkant zijn de laatste loodjes weer eens zwaar. Naar mijn idee zie ik half Dordrecht voor ik het juiste adres eindelijk vind, al over zevenen. Toch wacht een hartelijke ontvangst en een fijn samenzijn met heerlijke maaltijd.

N.B. Ik had gedacht dat ik met alle inspanning en beweging waarschijnlijk wat gewicht zou verliezen; niets is minder waar want ik word overal verwend en de buitenlucht maakt hongerig. Wel lijkt het of ik eindelijk wat kuiten krijg maar misschien is dat wishfull thinking, en al is dat zo: die zullen toch weer verdwijnen als ik tot het 'gewone leven' terugkeer.

19 mei: Mijn familie rijdt me voor naar een fietsenmaker: het spatbordje hoeft niet gerepareerd wat ik wel had gedacht, moet blijkbaar zo dicht op de band zitten en is van nature zwabberig. Nieuwe telefoonkaart (mobiele belminuten zijn duur!) en op weg naar Rhoon. De dag is zonnig, afgewisseld met wolken, de lucht fris. Zoals gewoonlijk is het zoeken om de stad uit te komen, maar zo zie ik nog wat van Dordrecht, de stad waar mijn vader geboren werd en zijn jeugd doorbracht. Ik stel me voor hoe hij over deze oude straten liep en mogelijk de vele boten op de rivieren die hier rijkelijk stromen, nakeek. Het rijke verleden van deze stad is duidelijk te zien.

Een RK-kerk staat uitnodigend open (dat zouden alle religieuze gebouwen moeten doen, vind ik) en ik laat me verleiden om een kaars voor vrede op te steken. Het is geen bijzonder mooie kerk; dat is even later de Grote Kerk meer. Toch ben ik wat teleurgesteld omdat er van stilte geen sprake is (er wordt wel veel gesproken); er worden allerlei kaarten en aandenkens verkocht; stemmen worden niet gedempt: er is geen wijding. Ze zouden een voorbeeld kunnen nemen aan onze Grote of Lebuinuskerk waar ik telkens weer geniet van de grootse stilte, als ik gelegenheid heb binnen te gaan. Wel is de historie te zien en een mooi hedendaags oecumenisch kunstwerk in de vorm van een kapstok waar hoofddeksels van verschillende wereldreligies aan hangen.

Er zijn heel veel havens, waar zou de veerboot naar Zwijndrecht vertrekken? Eenmaal vragen geeft meteen resultaat. In de rij om de boot op te gaan, reageert iemand enthousiast op mijn uitleg over de versierde fiets (ja, het vlaggetje wappert fier en ja, de bloemenslingers zitten nog steeds stevig vast en trekken aandacht; welbedankt, 'versierstudenten'). Ik geef hem mijn flyer; het inspireert me iedere keer weer als iemand positiief reageert.

Vanaf het water is het uitzicht op de stad Dordrecht zeker net zo mooi als het IJsselfront 'thuis'. Aan de overkant is de route gemakkelijk te vinden; het weer is aangenaam: wisselend bewolkt, regelmatig warme zon, luchttemperatuur fris. Mijn broekspijpjes kunnen 's middags afgeritst. Ik fiets eerst langs huizen met tuinen glooiend naar de waterkant, krijg bijval van een tuinierende meneer, die mijn flyer met uitleg graag in ontvangst neemt, en vervolg mijn route over dijkjes en dijken: dijken zijn heerlijk, tenminste in de zon en met af en toe zelfs wind mee! Het fluitekruid dat in Noord-Brabant bijna uitgebloeid was, wiegt hier weer wit op de wind alsof het mij toewuift, opgevrolijkt met gele boterbloemen en feloranjerode klaprozen: ik ga er zelf van fluiten en zingen.

Verrassing (de naam 'Kijfhoek' deed dat niet vermoeden): een klein laat-Gothisch kerkje met veel hout. Hier is wel wijding, ook al omdat er een bandje met orgelmuziek te horen is; een bewijs dat het niet in de grootte zit, integendeel: 'klein, maar fijn'. Het zonlicht val prachtig door de ramen. Buiten is er ineens een groep mensen die mij in verleiding brengt: ze gaan vertellen en daarna zal er een orgelconcert zijn. Moedig besluit ik te kiezen voor een rustig vervolgen van mijn weg in plaats van genieten van mooie muziek maar daarna snel tegen de westenwind moeten optornen! Een flyer wordt graag aangenomen.

Mijn route leidt naar Heerjansdam, een in mijn ogen typisch Zuid-Hollands dorpje met oude dijkhuisjes. In de zon op een bankje geniet ik van een korte pauze en een nieuwe haring. Nu voert de weg geheel langs de Oude Maas met soms grote vrachtboten, dan weer een stuntende waterscooter, een rivier is altijd boeiend: ik had het slechter kunnen treffen; kan zelfs een kwartier languit in het gras liggen. De oevers worden langzamerhand parkachtiger, uiteindelijk fiets ik zelfs door prachtige, drukbespeelde golfvelden. Is dit Rotterdam of een rustieke plattelandsgemeente? Het is gemeente Rotterdam en ik rijd Rhoon binnen, waar ik tegen mijn gewoonte in direct mijn gastadres kan vinden en al om 17u. arriveer: heel hartelijke ontvangst door oude, trouwe huisvrienden.

Там на улице за Флорианом домик, снизу выкрашен в синий цвет.

Это, вероятно, отец убитого юноши, отец девушки, которую она хотела бы видеть убитой или, во всяком случае, опозоренной.

Ильин в телевизоре выглядел по-домашнему знакомо и оттого приятно, будто покойный артист "Скачать темы для виндовс хр"Щукин в дилогии о Лукиче.

Ведь на реке были и другие "Психоделик транс скачать"плантации, также слабо защищенные, и другие семьи, относившиеся к семинолам гораздо более враждебно.

Нет, твердо и с достоинством отвечает тот.

Когда кончатся все эти неприятности, еще будет "кредит урал банк"время поговорить о свадьбе и о прочем.

Знаю, Кларисса, знаю, но когда вы услышите, что произошло.

А теперь, если мне позволительно вам напомнить, я думаю, вам следует немедля поспешить в тисовую аллею, милорд.

Джадсон печально покачал головой, словно горюя, как опрометчива и нетерпелива юность.

Различала ли она автозапчасти, оттиснутые, как печатная матрица, на моей!

Наверное, сыщикам везде мерещится что-то зловещее.

Разительная перемена произошла с девятым графом Рочестером за те несколько минут, что он провел в саду.

По приказанию генерала я "игра рыбное место скачать игру"вместе с несколькими офицерами посетил место сражения.

Немецкие и китайские работы мне пришлось читать в "Dvd декодер скачать для windows xp"переводе.

Не сказал бы, потому что я к этой проклятой корове и близко не подойду.

занес другую, готовясь переломить мой "Скачать читы для cs v34"хребет.

Может быть, вы извините меня, проговорил он.

Странно, но на мгновение "tom clancy s ghost recon online скачать"я принял тебя за Чиуна.

Веранда, служебные постройки, хижины "песни фрэнка синатра скачать"негров, даже изгородь все исчезло!

Враг и "скачать песни любавина сергея"его слуги не заинтересованы в оказании нам "скачать альбомы тгк"какой-либо помощи, если только конечным результатом не является наша "взлом игры лига скорости"гибель.

машинально повторил я, конечно отнюдь ие веря "ecp dll скачать"заявлению моего спутника.

Смотри, чтобы отец не услышал тебя!

Вот торопливо "скачать мобильное видео видео"идут два тучных святых отца из миссии, в сутанах грубой саржи, с "скачать тему для псп"четками и крестами, "Инструкция нокия 300"свисающими до колен; у обоих блестят тщательно выбритые тонзуры.

И ведь после того, как охваченные "новая игра финис и ферб"паникой мулы сорвались с привязи, индейцы исчезли именно в том направлении.

Иванович "Сестрички не промах" не должен был этого знать.

Но, несмотря "Воздушные рыбки" на всю отчетливость, с которой они "Таро Тота Алистера Кроули Ключевые слова" это видели, и на близость корабля, люди на плоту не могли "Выше неба" добиться, чтобы их услышали, как громко они ни кричали.

Я всегда "Андрей Сахаров Наука и свобода" буду находиться рядом.

Бронзини посмотрел в сторону демонстрантов, "Толстой Детям" окруживших вход.

визжал Берри своим нестареющим подростковым сопрано.

Римо вырулил на шоссе и свернул в сторону Бостона и аэропорта Логана.

Ему удалось хитростью заставить "игры скачать одевалки" Римо публично объявить себя "Примерное комплексно-тематическое планирование к программе "От рождения до школы". Вторая мл. группа" наследником Дома Синанджу.

Шерри как "скачать звягинцева не бойся друзей" раз то, что надо, сказала Глория.

Я ведь сам помогал промазывать его смолой.

Оно и так уже "Энциклопедия "Знаешь ли ты?". Птицы" было практически свободно.

Его стройная "песни газманова скачать" фигура четко вырисовывалась на берегу "скачать программы для взлома денег на игры" на фоне неба, он походил "мега джек игровые автоматы" ни миниатюрную статуэтку воина; метис был "игровой автомат морской бой" еще почти мальчиком и выглядел очень живописно.

На этот раз сезам не откроется.

Подкрасться к нему, по-видимому, невозможно.

И сама я надеюсь еще увидеть, как станет он проповедовать да качать головой с кафедры, а то, еще того лучше, прямо с высокого холма.

Я это знаю хорошо, ведь ему надо "LEXT-справочник УПК РФ" подковать рыжего.

Laatst aangepast (donderdag 24 oktober 2013 22:10)

 

Even telefonisch contact met het thuisfront (kinderen): gelukkig alles goed. Het belooft een prachtige dag te worden: zon en mooie temperatuur, hoera! Ik word een klein stukje weggebracht en wil dan de weg naar Pernis vinden; op de fietspaden staan duidelijk genummerde aanwijzingen die ik volg waarbij ik langs een imposant havengebied kom.'Smit' verleidt me met een groot galnzend koperen beeld van een schroef tot een foto. Intussen blijken de nummers me telkens weer naar de Maastunnel te verwijzen om richting Delft te kunnen gaan. De Maastunnel lokt me niet: vast steil en druk en vies; kortom een beetje eng. Maar vooruit; ik zet alle vooroordelen opzij, vind met moeite iemand die een autoriteit lijkt en zie: een lift opent zich daarna vanzelf en brengt me naar beneden. Met een behoorlijke vaart rijd ik het fietspad af - hoeveel water zou er nu boven me zijn? - tunnel is matig verlicht; langs de zijwand zie ik steeds beweging: mijn schaduw die met me meegaat aan het eind van de tunnel waar daglicht schemert. Het voelt een beetje als een geboorte- of sterfkanaal,; ik kom gewoon veilig aan de andere kant, maar hoe kan ik nu weer de lift gebruiken?? Gewoon even geduld hebben, want hocus pocus daar gaan de deuren voor me open en word ik naar boven vervoerd dankzij het dienstvaardige personeel: leve de portofoons.

Ik ben nog steeds in Rotterdam. Via een parkachtig plantsoen, waar ik in brandende zon een ijsje nuttig, kom ik bij de Schie waarlangs vrijwel mijn gehele weg naar Delft voert. Een heerlijke dag voor zo'n route. Grote en kleinere boten, roeiers ook passeren en ik heb uitgebreid de gelegenheid te kijken. Ik passeer zeer grote buitenhuizen; 'De Tempel' heeft haar tuinen opengesteld die ik natuurlijk even wil zien: rustieke vijvers, zwanen, rhododendrons.

Langzamerhand sluit zich een wolkendek. Als ik langs een aantrekkelijke camping kom, besluit ik een gokje te wagen; nee heb ik, ja kan ik krijgen: misschien verhuren ze wel een caravan of tent voor een nacht. Ik word werklijk vorstelijk gastvrij onthaald, een drankje, een maaltijd; er wordt gebeld, overlegd . . . met veel excuses: het lukt helaas niet. Jammer; hartelijk afscheid met lieveheersbeestje als dank; regenpak aan, want het regent intussen. Ik kan gelukkig, want het is zondag, meteen onderdak krijgen bij een vriend-op-de-fiets.

Op de markt - die met het Raadhuis, de Nieuwe Kerk en de oude gevels zeker kan wedijveren met onze Brink! - op een verwarmd terras pauzeren. Ik voel me een echte toerist! Delft vind ik aantrekkelijk: met de oude huizen, de vele grachten en bruggetjes lijkt het klein-Amsterdam.

Дело требовало кое-каких приготовлений.

Миссис Микулка, в данный момент я действительно очень занят, сказал Смит.

Меня очень удивляет,-сказал капитан Тайрле,-что вы не получили точных сведений.

Десятки лет работы в разведке научили его видеть сокровенный смысл, укрытый за самыми обыденными поступками, и он вынужден был доверять своему чутью.

Два вопроса тесно между собой связаны.

Еще кто-то сказал, что неизвестно, какая именно из террористических группировок это совершила, потому что уже полдюжины взяли ответственность на себя.

В то же время в ней, странное дело, росла досада на Лайонела.

Они противно скрипели под ногами.

Как и говорил мустангер, они скоро увидели препятствие.

Вот почему вы хотите "программы для андроида скачать для планшета"покончить со злодеем, каковым я, по вашему мнению, являюсь.

Для доставки на Землю специалиста понадобится несколько дней.

Но, говоря по правде, мне просто кажется, что вы искали возможность перехитрить смерть.

Так я "Русский язык. 8 класс. Тематические тесты"проводил время, ожидая назначенной после обеда встречи.

Ритуальные процедуры небескровное и мало приятное дело, к тому же не всегда надежное.

Я сидел, не двигаясь, и молча следил за движениями "Однокоренные слова: Словарик школьника."моего странного приятеля.

Схожу в чуланчик, отрежу себе кусок "Упражнения с гантелями. 50 приемов для укрепления мышц"мяса, пошлю за жбаном пива и умну "Оформляем кухни: вышивка. Практическое руководство"килограмма два копченого мяса.

Сонный негр был "Полная исповедь. Подготовка к таинству Покаяния по наставлениям святых (с объяснением грехов)"единственным человеческим существом, которое попалось мне на глаза.

Если я потерплю неудачу, если поднимется тревога, если нас увидят и будут преследовать.

Мастеру Синанджу принесли еще один учебник истории, потом еще один.

Кровь закипела во мне, когда я услышал рассказ Сципиона.

Утром их всех найдут, причем девушка будет связана, точно пленница.

Не веди меня мое обоняние, я бы скоро заблудился.

В лице этого человека Диас мог бы получить целую армию киллеров.

Сестрицы без удержу хохотали над толстым врачом, который для их увеселения подражал крику различных животных и бездарно хрюкал.

Удивительно, что мы до сих пор не взлетели на воздух.

Кое-кто дотронулся до монеты и даже сдвинул ее с места, но никому не удалось поднять ее.

Дежурный подошел к нему и доложил, что выполнить приказ никак нельзя, так как у нас совершенно нет боеприпасов.

Он не относится к числу запретных.

Той ночью он выбрал бархатное кимоно, черное с бордовыми полосами, поглощавшими свет.

Тогда корреспондентский корпус перешел к внешней политике.

Ведь я Бартоломью Бронзини, ожившая мечта миллионов американцев, богатых и бедных.

Но мы находились "торрентино голодные игры" сейчас в местах ежегодных разливов, где выживают лишь немногие растения.

У меня для тебя плохие новости, сказал Римо, силой заставляя себя идти прямо.

На каждой станции говорили по прямому проводу со штабом дивизии.

Я скажу ему, "скачать из контакта музыку s" что вы тоже на него сердиты.

От этой ужасающей мысли мисс Блейз содрогнулась.

Я не ощутил соединения с чем-то еще и ""...Расстрелять!"" потому поднял по крайней мере, на мгновение чтобы лучше разглядеть.

Итак, напрашивались личные контакты собрать ваши мнения о том, на что он может походить.

В течение дня индейцы много раз возобновляли перестрелку и, несмотря на нашу крайнюю бдительность, убили у нас еще одного "Сетевой маркетинг на полную мощность. Возьми от жизни все!" человека и нескольких легко ранили.

Мы защитили себя всеми известными заклинаниями, но это только одна линия обороны.

Это была наша последняя остановка.

Они машины с телеуправлением, манипуляторы.

Laatst aangepast (maandag 07 oktober 2013 20:11)

 
Meer artikelen...